پايان
وقتی که تو نیستی
من حزن هزار آسمان بی اردی بهشت را
گریه می کنم .
وقتی که تو نیستی
هزار کودک گمشده در نهان من
لای لای مادرانه تو را می طلبند .
درها بسته و کوچه ها مغموم اند
چشم کدام خسته از آواز من
خواهد گریست ؟
سفر به نام تو ، خانه
خانه به نام تو ، سینه
سینه به نام تو ، رگبار .
پي نوشت:
- دلم به وسعت دنيا گرفته . قبلا وقتي هر كي به هر دليلي دلم رو مي شكست براش دعا مي كردم و چه زود ازش مي گذشتم . اصلا همه دوستان و فاميل منو با خصلت مهربان بودن مي شناختند و مي شناسند .......... اما حالا نه ....... يا من سنگدلتر شده ام يا .... نمي دانم هر چه هست ديگه به اين راحتي ها نمي تونم ببخشم ......


